woensdag 31 januari 2018

Jan Six lééft.... in Warder. Senia-bijeenkomst 30 januari 2018.

Naar aanleiding van onze bijeenkomst gisteren, geef ik hier nog wat losse aantekeningen. Dingen die mij opvielen, of bijzonder ter harte gingen. 
Altijd weer heerlijk om door het rustgevende landschap van Warder te rijden
We zijn er haast.
Langs het kerkje, door de Kerkbuurt.
Hans ontving ons met heerlijke roomboterkoekjes en thee..
Een kleine uitweiding over het rariteitenkabinet. Dit is een deel van Het Rariteiten Kabinet te Den Haag.
Van Wikipedia:
'De populariteit van het kunst- en rariteitenkabinet had te maken met 1. het toenemend contact met exotische, tropische oorden na 1500, 2. interesse voor planten en (fabel)dieren die wel of niet in bijbel voorkwamen. De verzameling werd aangevuld met voorwerpen, zoals Romeinse munten, auteurs die de bestaande kennis, natuurlijke historie, maar ook alchemie hadden beschreven. Het doel was 3. het systematiseren van kennis, aanvankelijk op alfabet tot de opkomst van natuurwetenschappelijk onderzoek en Linnaeus, de eerste die op geslachtskenmerken ordende.
Over rariteiten gesproken:
Dit is Albrecht van Brandenburg (bisschop) in zijn studeerkamer, geschilderd door Lucas Cranach de Oude (1526). Albrecht verzamelde meer dan 8.000 relikwieën en 42 skeletten van heiligen, een doorn in het oog van Luther.
't Nieuw Woorden-Boeck der Regten, 1664
Een Bloemhof van allerley lieflijkheyd, onder het pseudoniem Vreederijk Waarmond. 1668

Een Ligt schynende in duystere plaatsen. 1668
Hierboven de drie boeken die Adriaen Koerbagh publiceerde. Zijn overtuiging kostte hem uiteindelijk het leven.
Recente studie over Koerbagh, boek van 2016.
Bart Leeuwenburgh.
Ik persoonlijk was aangegrepen door het verhaal over de Koerbaghs. Waarschijnlijk mede door mijn bewondering voor Spinoza, wiens gedachtegoed Koerbagh voortzette. 
In Het noodlot van een ketter, het boek over Koerbagh van Bart Leeuwenburgh, staat dat het in twijfel trekken van de Almachtige God in die tijd hetzelfde was als twijfelen aan de zwaartekracht. (…) Religiekritiek was meteen kritiek op de staat. (…)
Descartes werd door de invloedrijke Utrechtse calvinist Voetius en zijn theologische collega’s als een bedreiging voor de orthodoxie van het geloof gezien. En niet alleen voor het geloof: een verkeerde interpretatie van de Bijbel zou de Republiek in gevaar kunnen brengen en de Spaanse vijand aan de overwinning kunnen helpen. Religiekritiek was dus meteen kritiek op de staat. (…)
Adriaan Koerbagh leefde van 1633 tot 1669. Mede dank zij Six stierf hij al na één jaar gevangenschap in het Rasphuis.
Reinier Vinkeles. Poort van het Rasphuis. Merk op dat er iemand geboeid wordt aangevoerd.
De anatomische les van Nicolaes Tulp. De studenten kijken niet naar de hand van Tulp, maar naar een boek aan het voeteneind. 
(En is er nog eentje nog dronken ook?) :-)
Pruiken, soms als hooibergen zo groot. Maar dit vooral in Frankrijk.
'Pruikentijd' refereert vooral aan een tijd van 'op de lauweren rusten'.
Jan Six VII, 1857-1926. Voor sommigen was dit hun favoriete Jan Six. Een professor.
Voor anderen was de favoriet Pieter Jacob Six, 1894-1986, verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog.
Ik wilde nog graag iets toevoegen aan ons gesprek. Over het algemeen waren we het er over eens dat 'de Verlichting' in Nederland een minder grote rol heeft gespeeld doordat wij veel ervaring hadden met 'tolerantie'. 
Mij sprak het erg aan, dat in Nederland de Verlichting al veel eerder begonnen zou zijn, namelijk met Spinoza. 
 Peter Gay is lange tijd bepalend geweest met zijn opvatting van de Verlichting. In zijn grote overzichtswerk van de Verlichting (uit 1966) (de twee werken hierboven) zegt hij, dat er veel filosofen in de 18de eeuw waren, maar dat er maar één Verlichting was. Daarmee bedoelde Gay dat al die filosofen een gemeenschappelijk programma hadden: secularisatie, verheffing van de rede, scheiding der machten, en vooral vrijheid - van drukpers en meningsuiting. 
Peter Gay, 1923-2015, Amerikaans historicus
De Verlichting van Peter Gay is vooral een ’gematigde’ Verlichting. Naast die ’gematigde’ Verlichting onderkent een modernere onderzoeker, Jonathan I. Israel ook, en vooral, een ’radicale’ Verlichting van vrijdenkers, atheïsten, materialisten, en dergelijken, die teruggaat op Spinoza en Pierre Bayle. (....) Die oudere groepering (waartoe ook Koerbagh behoorde) werd eerst als 'onderstroom' gezien, maar Israël betoogt dat die eigenlijk het belangrijkste was. De Nederlands-Franse onderneming stond hiermee dus centraal voor het begrip Verlichting!  Dat betekent al met al een aardverschuiving in het gangbare beeld, die bovendien goed gedocumenteerd is.
Jonathan I. Israël, Brits historicus (geboren 1946). Dit is een interview (ca. 15 minuten) uit 2015 in het programma Buitenhof. Heel belangrijk dat Spinoza eindelijk een veel grotere rol wordt toegekend in de geschiedenis!

zaterdag 27 januari 2018

I am Heath Ledger, Adrian Buitenhuis en Derik Murray, 2017.

 
Heath Ledger, 1979 - 2008.
Tegenvallende documentaire bij het tiende sterfjaar van Heath Ledger. Allerlei mensen om hem heen zongen de loftrompet over hem, Ang Lee, Naomi Watts, zijn ouders, jeugdvrienden. Een groot deel van de documentaire werd ingenomen door beelden die Ledger van zichzelf had opgenomen, hij was dol op de camera. Voor mij voegde dat niet veel toe.
Veel beelden door hemzelf van zichzelf gemaakt in de film. 
Erg veel herhalingen trouwens ook. En opnames van zijn films, dat was wel verhelderend.
Ang Lee, regisseur. 
Knappe, jonge Australische jonge man.
Vader Kim Ledger
Met dochtertje Matilda Rose 

In de film A knight's tale
Met toenmalige vriendin Naomi Watts; zij noemt Ledger in de documentaire 'a beautiful soul'. 
Ik ben een groot bewonderaar van Heath Ledger, vandaar dat ik veel moeite heb gedaan de documentaire te zien. Hij werd afgelopen week op Canvas uitgezonden, maar door een storing in mijn mediabox werd de geplande opname niet uitgevoerd. Grrrr! Gelukkig bood Vimeo uitkomst, zij het dan dat er geen ondertitels waren. 
Mijn bewondering voor Ledger geldt speciaal The Dark Knight, en ik was altijd nieuwsgierig hoe die transformatie verlopen was. Anders gezegd: welke man er onder die verschrikkelijke Dark Knight schuil ging. De docu liet wel uitgebreid zien wat zijn 'normale' gezicht was, de transformatie zag ik beter op plaatjes op internet:
In de docu werd verteld, dat hij zichzelf in twintig minuten schminkte. Op de lippen zat iets, wat gauw losraakte, en dat voorkwam hij door er met zijn tong overheen te gaan. Die beweging werd toen ingevoegd in de film, het is het satanische likje dat de figuur zo echt eng maakt. 


Ledger heeft zich heel lang alleen in zijn hotelkamer opgesloten om zich op zijn rol voor te bereiden. Toen hij vóór en achter de camera heel veel mensen zag, joeg hem dat schrik aan, en hij vroeg zijn vriend en coach Gerry Grennell om advies. Die zei toen: 'Je kunt met hen allemaal spelen, je bent een psychopaat.' En zo geschiedde.
Gerry Grennell, vriend en coach.
Het is ongelooflijk om te zien hoe Ledger in deze rol de hele film beheerst.
De film verscheen in 2008, hetzelfde jaar als de dood van Ledger. Er is destijds in de pers nadrukkelijk op gewezen dat er geen verband bestaat tussen zijn dood en de film. (Deze info heb ik niet van de documentaire.) 
Over zijn dood straks meer, eerst zijn andere films.
Ledger was een autodidact; dat maakt hem extra bijzonder. Er is ten minste nog één ander hoogtepunt in zijn filmcarrière: de film Brokeback Mountain, van 2005. Het gaat over twee homoseksuele cowboys. De film vergde moed, omdat het toppunt van mannelijkheid (cowboys) werd gecombineerd met homoseksualiteit. Ik heb de film destijds gezien, en was er stuk van.
Met Jake Gyllenhaal in Brokeback Mountain
Onder alle loftuitingen in de film, was het die zelfde coach Grennell die erop wees, dat Ledger méér durfde dan glansrollen te spelen. Een andere, diepere kant van zich laten zien. Juist terugdenkend aan zijn autodidactiek vind ik dat des te bewonderenswaardig. 

In de film Ned Kelly, als Ned Kelly
Met zwangere vriendin Michelle Williams
In THE GUARDIAN REVIEW wordt erop gewezen dat er veel niet wordt gezegd in de film. Het lijkt op een begrafenis met niets dan goed over de doden. Zo komt Michelle Williams, met wie Ledger een kind had, en met wie hij twee jaar getrouwd is geweest, niet aan het woord. Er wordt ook niets gezegd over zijn ontijdige dood. Het enige dat gezegd wordt is dat hij een longontsteking had, en nachtenlang niet geslapen had. Ergens werd als terloops gezegd dat hij ook zijn demonen had. 
Feit is, dat hij gestorven is aan een combinatie van de verkeerde slaappillen, het zou geen zelfmoord zijn geweest maar een akelig ongeluk.
The Guardian spreekt van het verzwijgen van de olifant in de kamer. 
Zusje Kate Ledger
 Kate en Heath naast elkaar. 
Rechts de moeder van Ledger, de andere twee weet ik niet.
 
Trailer
 Adrian Buitenhuis en Derik Murray, regisseurs. 

vrijdag 26 januari 2018

El Cid, Anthony Mann, 1961.

Poster 
De film El Cid geeft het verhaal weer van Don Rodrigo Diaz de Vivar, die leefde van ongeveer 1040 tot 1099. Zijn levensverhaal is dikwijls tot een legende gemaakt. Er is ooit gepoogd om hem heilig te laten verklaren, maar de paus was daartegen vanwege zijn houding tegenover de moslims. 
In de film is Ben Yusuf een Almoravid die een islamitische wereldstaat wil vestigen.
Opmerkelijk hoe de 'schurk-moslims' (= zij die een wereldstaat willen vestigen) erg doen denken aan I.S. Allemaal in het zwart en met dreigende vlaggen. Zo wordt de strijd op het strand ook gevoerd.
De zwarte legerleider....
.
.... Ben Yussuf 
El Cid Campeador (el Cid, van het Arabische sidi, señor) verhindert dat door de strijd tegen hem aan te gaan met de steun van christenen en moslims samen. Dit kan, omdat hij ooit na een gevecht twee emirs vrij liet, op voorwaarde dat ze koning Ferdinand niet meer zouden lastig vallen. Ze zwoeren Rodrigo trouw. 
Er zit trouwens ook nog een koningsdrama in verwerkt, want bij de dood van de koning wordt Spanje verdeeld tussen de prinsen Sanchez, Alfonso en prinses Urraca, Sanchez wordt echter vermoord. 
Een plaatje van de historische Rodrigo Díaz de Vivar (Vivar (bij Burgos), 1040 - Valencia10 juli 1099). Hij was een Spaanse ridder, beter bekend onder zijn bijnaam El Cid Campeador of kortweg El Cid. Cid is de Spaanse verbastering van sayyid (Arabisch voor 'heer'). Beide titels getuigen van respect van zowel Moorse als christelijke kant. El Cid is dan ook een bekende Spaanse nationale held en de belichaming van ridderlijkheid en deugd. Zie over de historie het LEVEN VAN EL CID
Op deze poster is een ruime plaats toebedeeld aan de echtgenote van El Cid, Dona Ximena, gespeeld door de volgens de VPRO-gids 'gewassen en gestreken Sophia Loren. 
Het script van de film is van de hand van Fredric M. Frank (1911–1977). El Cid was zijn laatste film. Hij was de favoriete screenwriter van Cecil B. deMille, onder andere voor de film De tien Geboden. Waar ik natuurlijk Charlton Heston al van kende.
Pagina uit het originele handschrift van de El Cantar del Mío Cíd in de Spaanse Nationale Bibliotheek.
El Cid is verder de naam van een beroemd heldendicht, zie hierboven. Na zijn dood zijn de daden van Rodrigo vereeuwigd in dit werk. Het dateert van vóór 1235. Daarnaast is er nog de Historia Roderici, die minder bekend is, maar in het Latijn een betrouwbaarder beeld van het leven van Rodrigo Díaz de Vivar geeft. Ten slotte is er door de Arabische historicus Ibn Alqamah een gedetailleerd, ooggetuigenverslag geschreven over het beleg van Valencia. In tegenstelling tot de twee voorgaande bronnen komen hier vooral de verschrikkingen van de oorlog naar voren.
El Cid getekend op het titelblad van een zestiende-eeuwse bewerking.
Rodrigo was in dienst van de taifa van Zaragoza. Hij onderhield ook contacten met de andere taifa's in Spanje. 
De taifa van Zaragoza was een onafhankelijke Arabische Moslim-Staat in het Moorse Andalusië. De staat ging ten onder bij de verwoesting van het kalifaat Cordoba. 

Schilderij van een historische gebeurtenis die ook in de film uitgebreid aan bod komt: de schilder Marcos Giráldez de Acosta schilderde in 1864 de "Santa Gadea Eed": In het midden van de scene zien we Alfonso VI (met de rode cape) met zijn rechterhand zweren op de bijbel dat hij geen deel had gehad aan de moord op zijn broer Sancho II, terwijl El Cid als een getuige tegenover hem staat. 
Standbeeld van El Cid in Burgos, zijn geboorteplaats.
Ik zal nu over de film beginnen.
Allereerst weer een link tussen heden en verleden: de strijdtaferelen zijn opgenomen in Peñíscola; een plaats met historische allure, aan het strand, ongeveer 150 kilometer ten noorden van Valencia.

Opname in Peñiscola
De film is van 'epische allure'. Dat komt vooral tot uiting in de grote veldslagen aan het strand. Dat is ook nog steeds leuk om te zien.
Verder is het allemaal zeer gedateerd. Charlton Heston is onderhand onuitstaanbaar als de Ken-figuur (van Barbie) die kampioen 'interessant kijken' is. Ik kan niet vergeten hoe ik hem bewonderde en aanbad toen hij Mozes was. Hij is nu ook weer een soort heilige, die ook zijn vrouw aanzet tot grote opofferingsgezindheid. Mooi, mooi mooi, maar allemaal onwaar en onecht.
Maar de film op zichzelf is historie, met die (inderdaad: al te opgedirkte) Sophia Loren.
Hoogtepunt van de film is de slag om Valencia, waarbij El Cid in de strijd valt.
Ik citeer daarover:
De legende over de dood van El Cid is bijna zeker fictief maar wel aangrijpend. Dodelijk gewond na de eerste dag van een beslissende slag wordt hij bij de hervatting van de slag op de tweede dag vastgebonden op zijn paard. Dit werd gedaan om de soldaten niet te ontmoedigen. Als de dood gewaande maar blijkbaar onkwetsbare El Cid op zijn schimmel op hen afrijdt onder het gejuich van zijn soldaten slaan de vijanden op de vlucht. Wat kun je anders doen voor iemand die niet gedood kan worden. Vermoedelijk stierf El Cid in zijn bed een natuurlijke dood.
Dan nog een aardig stukje historie: 
Rodrigo's dochter Cristina de Vivar trouwde een Castiliaanse prins. Nakomelingen uit deze verbintenis kwamen weer terecht in Franse en Britse koningshuizen en ook via Anna van Hannover in het Nederlandse koningshuis. Willem-Alexander is een directe nazaat van El Cid, al zitten er dan 32 generaties tussen.
Regisseur Anthony Mann met Loren
Hier Mann met Heston. (Heston viel voor mij door de mand toen hij in een documentaire een groot voorstander van wapenbezit  in Amerika bleek te zijn. Dat is toch geen Mozes?!






Ik geef wat prachtige plaatjes van de epiek. :-)
Leve El Cid, zal ik maar zeggen.
Op de filmset.
Naar verluidt werd er per dag $ 200,-- betaald aan kapperskosten voor Loren. Niet dat je dat hier ziet.. 
Hier zit ze heel onecht te borduren.
Met de twee tweelingdochtertjes doet ze niet anders dan hen ieder aan één kant vasthouden. De kinderen spelen niet, zeggen niks, zijn kortom decorstukken. 



Nergens in de film valt er zo veel te lachen als hier. 


Dit is het einde: het beeld vervaagt geheel en al in wazig licht. De dode El Cid 'voert het leger aan.'
Hier kan je de pijlpunt nog even zien die in zijn vlees blijft steken.
Een van de twee prinsen, ik weet niet meer welke.
En hier de prinses.
Ze zijn maar kort gelukkig samen; hij wordt verbannen. Zij is op afstand heel erg trouw en ondersteunend. Hij boft maar!
Onwaarschijnlijke eerste ontmoeting met kindjes.
Gefotoshopt, of gefotoshopt?
Nog een laatste keer de massa soldaten
Anthony Mann, regie
Samuel Bronston, producent

Trailer
PS: De film duurt drie en een half uur, en werd onlangs integraal uitgezonden door Arte. In het Duitse nagesynchroniseerd, dat wel.