Moonage Daydream, Brett Morgen, 2022.

Filmposter.

De film viel mij na alle zeer lovende recensies wat tegen. Ik vind sommige dingen van Bowie geweldig, en ik herinner me dan ook dat ik met heel veel genoegen naar de expositie in het Groninger Museum geweest ben. Zie Dit blog van mij, 2016
Nu ik de film vergelijk met de expositie zie ik ook, dat ik Bowie vooral bewonder als kunstenaar, en eigenlijk veel minder als musicus/muzikant. De film maakt heel veel lawaai, wat natuurlijk heerlijk is als je zijn muziek graag hoort. Ook zijn er veel beelden van de ontzettend grote mensenmassa's voor wie hij op stond te treden. Allemaal met dreunend geweld. 

In de recensie had ik gelezen dat er veel spirituele teksten van hem waren. Dat viel mij nogal tegen, hij had het er wel eens over, maar vaak maakte dt op mij niet zo veel indruk.

Repetitie Lazarus, David Bowie en regisseur Ivo ten Hove. 2015

Ik miste de naam Ivo van Hove, met wie Bowie een paar keer heeft samengewerkt. Niets over Lazarus, zijn laatste project, waar genoeg 'spiritueels' over te zeggen zou zijn geweest. 

De titel Moonage Daydream verwijst naar een single met die titel, en ook naar een boek van Bowie.  

Dit vond ik erover op internet: 

Moonage Daydream is een nummer van David Bowie en voor het eerst uitgebracht als single in 1971 met de band Arnold Corns. Een opnieuw opgenomen versie, met Bowie en zijn band The Spiders from Mars, werd in 1972 uitgebracht op zijn album The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars.

Boekomslag. Boek gepubliceerd in 2002 door Bowie zelf. 

Het nummer vertelt over een alien-messias en hint naar zijn doel om de wereld te redden van een aankomende ramp, die werd beschreven in het eerste nummer van het album "Five Years", en zijn lot als typische zielsliefhebber, beschreven in het tweede nummer "Soul Love". In het verhaal van het album is dit een van de belangrijkste nummers, aangezien het de creatie van titelkarakter Ziggy Stardust beschrijft; door middel van een combinatie tussen religie, romantiek, seksuele vrijheid, rebellie en passie verandert hij in de archetypische rockster.

Ziggy Stardust, alter ego Bowie

Moonage Daydream: The Life and Times of Ziggy Stardust is de titel van een boek geschreven door Bowie dat werd vernoemd naar dit nummer, gepubliceerd in 2002. Het boek documenteert de jaren 1972 en 1973 en werd volledig geïllustreerd met foto's van Mick Rock. Bowie en Rock ontmoetten elkaar in 1972 en vormden een goede werkrelatie en een blijvende vriendschap. Rock werd hierdoor meteen de enige fotograaf die toestemming had om de tweejarige carrière van Ziggy Stardust vast te leggen.

Trailer

Regisseur Brett Morgen, geboren 1968.

Hockney's Eye, Teylers Museum, expositie 2022.

Zelfportret David Hockney.

Foto van de schilder in 2017.

Hockney werd geboren in 1937.

Viewers looking at a ready-made, with skull and mirrors. 2018.

De afbeelding is opgebouwd uit honderden foto's met elk hun eigen perspectief. Het had op ons een verbluffend effect. 

De expositie als geheel viel ons wat tegen. Er werd veel aandacht geschonken aan de wis- of natuurkundige uitleg van lijnenspel en perspectief. Hockney werkt, werkte ook veel met spiegels of andere instrumenten. Ik voor mij haak af als ik dat eerst moet begrijpen. 

Ik heb wat neergezet om een indruk vast te kunnen houden. 

Zelfportret Christiaan Andriessen, met camera obscura. 

Dit schilderijtje trof me. Andriessen was een Amsterdamse tekenaar, die leefde van 1775-1846. Vermoedelijk gebruikte hij de camera obscura bij het maken van zijn tekeningen. 

Het hangt hier, omdat Hockney ook belangstelling heeft voor vroegere kunstwerken, waarop/-mee/-in meetinstrumenten werd gebruikt of getoond. 

Een kleine uitweiding over Andriessen: 

Er bleek in 2008 een expositie van zijn werk te zien te zijn geweest in het Amsterdams archief. Gemist, helaas! Er bestaat wel een boek met tekeningen van hem:  

De wereld van Christiaan Andriessen. Zijn vader Jurriaan tekende ook zo mooi! Christiaan verluchtigde zijn dagboek met zijn tekeningen.

Dürer was een andere artiest die gebruik maakte van instrumenten om te tekeningen in goed perspectief. 

De afbeelding komt uit zijn boek Underweysung der Messung. 1525. We zien rechts de kunstenaar die naar zijn object kijkt door een raam met lijnen. Dit moest het juist tekenen ondersteunen. Wel moest het oog dan steeds op de centrale plaats blijven. 

In één van de zalen van het Teylers Museum hing net zo'n perspectiefraam: 

Misschien wat moeilijk te zien, de lijntjes van dit historisch hulpmiddel.

Annunciatie; variatie door Hockney op dit thema van Fra Angelico, Renaissance. 

Fra Angelico, 1395-1455

Annunciatie, Florence. 

Pieter Saenredam 1597-1665;

interieur Grote of Sint Bavokerk, Haarlem. 

Mooie lijnen, maar heeft niet één verdwijnpunt gekozen, aldus de toelichting. Waardoor het zou zijn alsof je de kerk door een groothoeklens ziet. 

‘12 Portraits after Ingres in a Uniform Style’ (1999-2000). Potlood, kleurpotlood en gouache op papier, waarbij een camera lucida is gebruikt. © David Hockney

Deze serie van twaalf portretten (1999-2000), wordt een van de hoogtepunten van de expositie Hockney’s Eye genoemd. Ze is gemaakt met behulp van een camera lucida. Met dit optische instrument, gepatenteerd in 1806, kan de werkelijkheid tamelijk gemakkelijk, bijna fotorealistisch op doek of papier worden over- of nagetekend. Het blikveld is echter maar klein, waardoor soms opnieuw moet worden ‘gefocust’ – vandaar dus die machtig grote suppoostenhanden.

Camera lucida (circa 1860) uit Teylers Museum. 

Nogmaals de portretten.

Meindert Hobbema, laantje in Middelharnis, 1689.

Hockney goochelt met het perspectief, en maakt er dit van. 

Tot slot: onder en boven Grand Canyon; boven met de schaduw van de kunstenaar erop. 

2017; Hockney schilderde de Grand Canyon talloze malen.

Trailer Expositie

Dagje Rijksmuseum, 16 oktober 2022. - Expositie Onderkruipsels

Affiche expositie Onderkruipsels, Rijksmuseum; bezocht op 16 oktober 2022. 

NIKON Small World Fotografiewedstrijd; 

winnende foto: 

Embryonic hand of a Madagascar giant day gecko (Phelsuma grandis)

Grigorii Timin

Dr. Michel Milinkovitch

Image of Distinction

2022 Photomicrography Competition

Ant (Camponotus)

Dr. Eugenijus Kavaliauskas

Deze beide foto's, de mier en de embryonale poot van een gekko, stonden 14 oktober in de Trouw. Fascinerend!

Er stond bij dat werk van Wim van Egmond te zien was in het Rijksmuseum - dat bleek achteraf Rijksmuseum Boerhaave te zijn. 

En, oh toeval: in het Rijksmuseum Amsterdam was de tentoonstelling Onderkruipsels. Daar zocht ik tevergeefs naar nog meer mooie foto's.... 

Die waren er dus niet, wel heel mooie andere dingen uit de geschiedenis van de natuurhistorie. 

Ik laat het een en ander zien: 

Aardewerk schotel, door Bernard Palissy 1550-1580; afgebeeld in het geglazuurde aardewerk zijn amfibieën, reptielen, insecten en vissen.

P. was een gelovig protestant, 'het boek der natuur' was voor hem als een vijfde evangelie, dat je dichter bij God bracht. 

Schaal uit het Louvre. 

Jan van Kessel, takje witte aalbessen met insecten.

We zijn met dit schilderijtje al een eindje gevorderd in de geschiedenis van de weergave van de onderkruipsels. 

Het verhaal begint met het memento mori, de beestjes die de doden opaten. In die begintijd wist men nog neit dat insecten en wormen ook een natuurlijk manier van voortplanting hadden; men dacht dat ze 'ontstonden' uit modder. 

De weergaven daarna zijn ook heel leuk: afschrijvers van manuscripten maakten kleine tekeningetjes van beestjes in de marge van hun boeken. 

Zoals in dit Getijdenboekje, circa 1500, Brugge. 

De kennis nam natuurlijk wel toe: hier reptiel op sterk water, 18e eeuw. 

En de uitvinding van de microscoop bracht ook de onthulling van veel geheimen mee. Hier een boek met uitvouwbaar blad, met een getekende vlo. 18e eeuw. 

Otto Marseus van Schrieck, zag de natuur ook als boek van God. 

1620-1678.

Vol met diertjes. Ik vond deze zo mooi vanwege de blauwe winde, wij zeggen hier: ipomoeia. Uit Museum Twenthe.

Webs of At-tent(s)ion, Tomas Saraceno;

aandacht voor spinnen. 

En zo was het museum aangekleed, geheel in stijl met de lekker-griezelige middag.

Veel kinderen namen deel, heel gezellig. Er werd veel getekend. 

Catalogus

We waren nog even niet uitgekeken in het Rijks. Deze keer maar eens naar de Chinees-Japanse afdeling. Een paar plaatjes daar: 

Duiken, Onchi Kashuro, 1932.

'Een van de mooiste prenten uit de schenking.

Pijnboom en kraanvogels; beide symbool voor een lang leven, ook volharding. 

Chiang Yi-Tsai, 1973 

Prachtig stuk stof, met gouddraad; titel: Zekerheid, Aiko Tezuka, 1976.

Bodhisattva Manjushri, 9e eeuw. 

Buiten was het heel gezellig: de marathon werd gelopen. Herinneringen bij ons kwamen boven, Ton de hele, ik de halve marathon. 

Het viel niet mee om over te steken, maar er waren ingenieuze sluizen gemaakt. Zo konden de lopers lopen, en wij wandelaars oversteken.

Een heel leuke dag gehad!

Wachten om over te steken

 Halve marathon-lopers 'flitsen' voorbij. 

Lege helft van de straat; in de verte steekt de overkant naar de overkant. :-)

All the money in the world, Ridley Scott, 2017.

 

Filmposter

De film is gebaseerd op historisch feiten, zoals beschreven in het boek van John Pearson uit 1995, Painfully Rich: The Outrageous Fortunes and Misfortunes of the Heirs of J. Paul Getty.
Sinds de film krijgt dit boek dezelfde titel als de film. Is ook in het Nederlands vertaald, onder de Engelse titel.

Boekomslag,

met oorspronkelijke titel. 

Het waargebeurde verhaal in dit boek gaat over oliemagnaat J. Paul Getty, die een geweldig fortuin maakte in Amerika, en zijn familie op de rand van de afgrond bracht. Van zijn vier zoons die de volwassenheid bereikten, kwam er slechts één er tamelijk ongeschonden vanaf. Een pleegde zelfmoord, een werd een drugsverslaafde kluizenaar en de derde moest het stigma van onterfd zijn tijdens zijn kindertijd zijn hele leven meedragen. Het ongelukkige lot zette zich voort in de volgende generatie, de naam Getty werd synoniem met 'een disfunctionerende familie'. 

Getty's ooit favoriete kleinzoon John Paul Getty III werd ontvoerd door de Italiaanse maffia, die hem zijn oor afsneed ten einde losgeld te krijgen, en werd na een leven vol drank en drugs een dwarslaesiepatiënt. 

Zijn kleindochter Alice heeft AIDS, en de familie zelf wordt verscheurd door de procesvoering over hun vergiftigde erfenis.

John Paul Getty in de jaren 60.

(Photo: Hulton Archive/Getty Images)

En dit is Christopher Plummer in de film, die Paul Getty Senior vertolkt. 

 (Photo: Giles Keyte/Sony Pictures via AP)

0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0

Het onderwerp van de film is de ontvoering in 1973 van John Paul III, kleinzoon van Getty senior, door gangsters uit Calabrië.  De film gaat enkel hierover, en over de inspanningen van Pauls moeder haar zoon vrij te krijgen. 

De gangsters vragen een enorm losgeld, dat de gescheiden moeder niet heeft. Zij roept de hulp in van de steenrijke grootvader, die echter weigert te betalen!

De film is enorm spannend, de kidnapping is natuurlijk eng, de behandeling van het zestienjarige kind door de criminelen - maar de spanning komt ook door de onwaarschijnlijke reactie van de rijke grootvader. Hij betaalt niet alleen niet, hij geeft op allerlei terreinen blijk van een ziekelijke gierigheid.

De moeder van Paul III, Gail Harris, vecht voor haar zoon op een krachtige, bewonderenswaardige manier. Haar ex-schoonvader belazert haar en is onvermurwbaar. Dieptepunt is als de maffia haar zoon een oor afsnijdt, en opstuurt. 

De film eindigt met de bevrijding van Paul, en de dood van de oude baas. 

Het boek vermeldt hoe het verder met de familie is afgelopen. 

In wat tekst aan het einde van de film lezen we, dat Getty Sr. zijn geld in liefdadigheidsdoelen had gestoken om belasting te ontduiken. Maar daardoor kon hij er niet aankomen.... 

Hier een foto uit het werkelijke leven:

John Paul Getty III leaving a police station following the arrest of the men responsible for kidnapping him (Photo: Keystone/Getty Images)

En dit is de tragische figuur Paul III in 2003: hij is het trauma met de maffia nooit te boven gekomen.

(Photo: Bruno Vincent/Getty Images)

En dit is Mark Getty. In de film is hij een kind van 13, als zijn oudere broer John Paul III door de ndrangheta gekidnapt wordt. 

Hij is de enige van de dynastie die een normaal leven leidt, zelfs een zeer succesvol leven. Hij is, net als grootvader, een van de rijkste mannen van Groot-Brittannië, als eigenaar van Getty Images. 

(Photo: Getty Images)

Mark Getty with Prince Harry and the Director of Getty Images Gallery Louise Garczewska, in 2013.

(Photo: Tim P. Whitby/Getty Images)

Er is verder veel te doen geweest over Kevin Spacey, die aanvankelijk de rol van Paul Getty Senior zou spelen. De opnames waren ook al flink gevorderd, toen bekend werd doat Spacey veel mensen seksueel had lastiggevallen. Hij kon niet in die rol gehandhaafd worden, wereldwijd werd hij uitgekotst. 

Christoffer Plummer verving Spacey. Tal van opnames moesten in no time overgedaan worden. 

Kevin Spacey as J. Paul Getty in a screenshot released from the film, before his scenes in the role were re-shot with Christopher Plummer.

Er is trouwens nog een schandaal dat wat mij betreft goed onder de aandacht dient te worden gebracht: Michelle Williams kreeg vele malen minder betaald voor haar rol dan haar mannelijke medespelers. Schandalig, want zij heeft een dragende rol!

Links hier Michelle Williams in haar rol als moeder Gail Harris.

Naast haar Mark Wahlberg. Hij is in de rol speciaal adviseur en beveiliger van Senior James Fletcher Chace.

'Wahlberg received $1.5 million to take part in reshoots for “All the Money in the World,” while Williams got next to nothing', haal ik van DEZE SITE. En we mogen het geen seksisme noemen, hij had gewoon een ander contract... 

De rol van Wahlberg in de film is trouwens wel mooi: hij speelt de advocaat en beschermer van Paul Getty I, en als het hem écht te gortig wordt met de idiote zuinigheid van zijn baas, laat hij hem in de steek. Getty is dan ook werkelijk onbeschermd. 

Regisseur Ridley Scott, geboren 1937.

Regisseerde verder onder meer: Thelma & Louise, The Gladiator, Blade Runne, Black Hawk Down. 

Trailer