In een dergelijk huisje zaten we, afgelopen mei. Winterberg, Sauerland.
Heerlijk wandelen....
.... met steeds verrassende plaatjes....
..... zoals hier.....
.... en hier. We genoten van de prachtige natuur. Alles was aan het uitbotten, de zag scheen door 'la dentelle' (het kantwerk) van de blaadjes
Één dag was voor Bad Arolsen, waar dit Schloss staat.
Koningin Emma is hier geboren.
Er stond hier een optreden gepland, een zogenaamd Schlosskonzert, van de Duitse gitarist Friedemann Wuttke.
Wuttke.
Vooraf hier in de Schlossgarten, tegen het Schloss aan, heerlijke wafels met slagroom gegeten.
Je zou ze moeten kunnen ruiken....
Een rondleiding gehad door het slot...
En ja, precies deze dag góót het bij buien van de hemel...
Zie die luchten maar eens...
De stenen zaal, (Steinerne Saal) waar het optreden 's avonds plaats zou vinden.
Trappenhuis. Bovenaan stonden grote kisten met enorme sloffen. Die moesten we allemaal over onze schoenen heen aantrekken, vanwege het parket.
Ton mag graag malle regenpijpen fotograferen.
Ja Ton, je regenpijp staat erop....
Dit ben ik. In afwachting.
Putto met vet-plooitjes.
De zaal stroomt langzaam vol.
Nog meer mooie plaatjes van de rest van de week.
Beekjes, met stenen...
Gelukkig steeds meer blauw aan de hemel...
En flink heuvel op- en af-lopen...
Bij thuiskomst legde Ton contact met de gitarist uit Bad Arolsen. Die stuurde hem bovenstaande recensie. Toch leuk!
Er is ook een cd-opname van de gespeelde stukken.
Er moet mij nog één ding van het hart:
Wij waren naar Schloss Arolsen gegaan op advies van onze zwager Karel. We vertelden hem trots dat we onze missie volbracht hadden.
.... Bleek dat hij het over een heel ander kasteel had gehad. Schloss Siegen, 66,8 kilometer van Winterberg... Dat is dan maar weer voor een volgende keer.
Deze documentaire werd afgelopen woensdag, 31 mei uitgezonden bij 2DOC. Maker is Michael Kirk, van PBS, Public Broadcasting Service, een Amerikaanse non-commerciële educatieve zender.
Trump en zijn enge adviseur
Bannon is de huidige chef-strateeg van president Trump. Ik had al over hem gehoord, dat hij erop uit is de Amerikaanse politiek te destabiliseren. Hij wil niets liever dan 'de elite in Washington' kapot maken.
Foto komt niet uit de documentaire.
De documentaire schetste een klein beetje Bannon's achtergrond. Die was voor mij niet helemaal duidelijk als verklaring voor de politieke overtuiging van Bannon.
Deze ook niet.
Deze 'Dark Knight' vertolkt nog het beste de rol van Steve Bannon: liefhebber en schepper van chaos.
Bannon is net als ik van de na-oorlogse baby-boom-generatie. Ik begreep dat zijn eerste sympathie bij de Democraten lag. Dat kan grondig veranderd zijn door de gijzelingscrisis in Teheran, die begon in 1979 en die 444 dagen duurde. Aangst voor de radicale islam drijft hem dan voornamelijk voort.
4 november 1979: begin van de Iraanse gijzeling.
Brannon heeft veel gelezen, en heeft aanvankelijk in Hollywood gewerkt. Daar regisseerde hij een paar opmerkelijke films, waarin hij o.a. Sarah Palin, Ronald Reagan en de Tea Party ophemelt. Maakt overdadig gebruik van heftige visuele metaforen, zoals tornado's, brandende huizen en leeuwen die hulpeloze gazelletjes verslinden. Hij wordt 'De Leni Riefenstahl van de Tea Party beweging' genoemd.
Sarah Palin, boebeeld van de Tea Party Beweging.
Dit plaatje heb ik er ook weer zelf bij gezocht.
Hij kwam in contact met Andrew Breitbart, een man van de extreem-rechtse pers. Breitbart stierf in 2012, Bannon werd toen voorzitter van Breitbart News.
Andrew Breitbart
Bannon gelooft in de onherroepelijkheid van een ultieme botsing der beschavingen. Bush' uitspraak, dat de islam een vredelievende godsdienst is, noemt hij de domste uitspraak ooit. Hij is de drijvende kracht achter Breitbart News, 'platform voor de alt-right-beweging.'
Verantwoordelijke voor de Executive order 13769, die moslims verbood nog Amerika binnen te reizen.
Werd in het begin van Trump geportretteerd als de eigenlijke man die aan de knoppen zat.
Dit plaatje kwam wel in de docu voor.
Nu lijkt hij wat aan invloed verloren te hebben aan Jahred Kushner. Hij zou tegenstander zijn geweest van het bombarderen van de Syrische luchtmachtbasis Al-Shayrat.
Schoonzoon Jahred Kushner. Leek even de plaats van Bannon in te gaan nemen. Maar Bannon is toch weer in de gratie, al is hij uit de Nationale Veiligheidsraad gezet.
Voert strijd tegen de radicale islam, Washington en zijn rivalen in het Witte Huis. Vecht om Trumps verkiezingsbelofte waar te maken. Persoonlijke kruistocht om Amerika te transformeren. America first.
Aanval is de beste verdediging: grab them by the pussy leek een desastreuse uitspraak te zijn. maar op advies van Bannon ging Trump alleen nog maar harder in de aanval, met enkele aangiftes van vrouwen tegen Clinton.
President strijkt met de eer, fouten worden Bannon toegeschreven.
Stephen Miller, een ander medewerker van Trump. De docu liet zien, hoe hij éérst de menigte ophitst, voordat Trump 'toeslaat'.
Dit boek is een vertaling van Primal Fear, dat Diehl (1924-2006) schreef in 1993.
Amerikaanse uitgave, 1993.
Het is het eerste van een trilogie; het tweede boek was Show of Evil, 1995, het derde Reign in Hell (1997).
Mijn uitgave
Het eerste deel werd zeer succesvol verfilmd in 1996 als Primal Fear, met Richard Gere als advocaat Martin Vail en Edward Norton als koorknaap annex hoofdverdachte Aaron Stampler.
De film vond ik destijds geweldig spannend. Het boek viel me tegen.
Dat ligt er ook erg aan, dat ik niet zo van misdaadromans houd.
William Diehl
Hier de verdachte en zijn advocaat bij elkaar.
En hier is de koorknaap Aaron, die een onthutsende rol speelt. Toegegeven: het plot is erg goed, en de ontknoping zag ik in de film niet aankomen. Dat kan maar één keer een verrassing zijn.
Buitengewoon spannende film, die gekarakteriseerd wordt als 'biografische actie-thriller'. Het is het waar gebeurde verhaal van de kaping door Somaliërs van de vrachtvaarder de Maersk Panama, en het is te boek gesteld door de kapitein van dat schip, Richard Phillips.
Dit is 'm; een containerschip.
De titel van het boek is A captain's duty: Somali Pirates, Navy Seals and dangerous days at sea. Het boek is ook in het Nederlands vertaald.
De echte kapitein Richard Phillips
Het boek is van 2010; de kaping vond plaats in april van het 2009. Phillips schreef het boek samen met Stephen Talty.
Tom Hanks zette een prachtige vertolking van Phillips neer.
Barkhad Abdi, als Abduwali Muse, leider van de kapers.
Hier zien we naast elkaar: de acteur die Muse speelt, en de echte Abduwali Muse. Muse was de enige overlevende van dit drama. Hij werd in Amerika tot 33 jaar cel veroordeeld.
Poster; met het moment van enteren.
Ik herinner me nog goed hoe dikwijls destijds de piraterij door Somaliërs in het nieuws kwam; de discussies erover, hoe erg het was; of hoe misschien ook nog wel enigszins te begrijpen, als je wist dat rijke westerlingen daar de zee leegvisten, die voor de arme Somaliërs zelf bedoeld was.
De wapens maakten het heel eng. En de roekeloosheid waarmee de jongelui ermee omsprongen.
Nu kon ik 'met eigen ogen' (het bleef natuurlijk wel een speelfilm) zien wat er allemaal gebeurde.
De bemanning op een vrachtschip mag niet bewapend zijn. Het middel dat hier werd toegepast om de kapers weg te jagen waren waterkanonnen.
Er was hier één slang losgeraakt, juist daar konden de onverschrokken jonge kerels enteren.
Wat opviel, was hoe de gevoelens van alle personages een rol speelde: de kapitein was voor alles een verantwoordelijke, slimme man. Hij liet zichzelf liever doodschieten dan dat iemand van zijn crew gedood werd. Maar hij had ook een gezin thuis, je zag de angst, de doodsangst, de ontzetting. En de ongelooflijke opluchting na afloop.
Hier zien we de bemanning van het schip. Iedereen ontkwam, door zich te verstoppen in de machinekamer. Vervolgens werden alle lichten uitgedaan. Glas werd bij de deur gelegd, één kaper met blote voeten stapte daar middenin.
Bij de kapers viel het voortdurende geruzie op. Misschien begrijpelijk als je bedenkt hoe zenuwachtig ze moeten zijn geweest. Bovendien handelden zij ook in opdracht. Ze waren op onbekend terrein, dat grote schip, en waren er voortdurend van overtuigd dat er 'een spelletje met hen gespeeld werd.' Een van de kapers was erg jong; Phillips had soms zelfs vaderlijke gevoelens voor hem, bijvoorbeeld toen hij de voet van het joch verbond. Al duwde hij hem ook in zee, toen er een mogelijkheid leek om te ontsnappen. Hij waarschuwde het kind ook om te stoppen met die kaping. Tevergeefs.
Ik was ook heel erg onder de indruk van de reddingsactie: een marineschip, (en/of zelfs een vliegdeklandingsschip); laag vliegende helikopters, het inzetten van Seals-eenheden. Men wist zelfs de namen van de kapers, en tot welke stammen zij behoorden. Het geheel was intimiderend, en dat moest natuurlijk ook. Captain Phillips zat met de kapers in een reddingsboot, en zijn leven werd voortdurend bedreigd.
Uit een documentaire: de reddingsboot waarin Phillips vijf dagen verbleef op zee.
Het eerste succes van de bevrijders was, dat ze de kaper-leider alleen wisten over te halen naar het marineschip te krijgen. De andere drie waren toen helemaal ten prooi aan hun angst en hun onderlinge geruzie. Van de kant van de bevrijders lagen scherpschutters klaar; toen ze eenmaal de kans hadden synchroon alle drie de kapers te doden, deden ze dat. Phillips wist niet wat hem overkwam, hij was geboeid en geblinddoekt. Hij kwam van de hel in de 'hemel' (nou ja, met het bloed van de kapers op zijn lijf) toen hij merkte dat zijn belagers doodgeschoten waren.
De laatste scenes waren met Phillips en een vrouwelijke arts die hem onderzocht. Ontroerend mooi, en subliem gespeeld door Hanks.
De bevrijding van Tom Hanks.
Hierboven (2 x ) komt de echte kaper in Amerika aan. De verbonden hand klopt met de film. Voor meer informatie over het onderwerp van de film zie Somalische Piraterij
Dit is een korte documentaire, waarin het slotspel van de bevrijding getoond wordt, in het echt. Voor het werk van de speciale eenheden die daarvoor werden ingezet zie Navy SEALS.
De regisseur, Paul Greengrass met Barkhad Abdi. De film kreeg erg veel prijzen, Abdi ook, als beste ondersteunende acteur.
De twee kapiteins.
Abdi als zichzelf, en in zijn rol van kaper.
Twee van de andere kapers.
De echte kapitein, en de acteur.
Regisseur, Hanks en Abdi.Regisseur Greengrass wordt geprezen om zijn techniek van de 'handheld camera', en ook het 'wider perspective'.
Slotscene, bij de dokter.
De film laat ook mooi iets van de globaliseringsproblemen zien. Zie hiervoor The GUARDIAN.
'Waarom leer je geen vak?' vraag Phillips aan Muse. 'Dat kan misschien in jouw land,' antwoordt hij.
De kapers doen zich voor als vissers. Terecht merkt Phillips ergens op: 'Jij bent geen visser.' Nee, hij is een gewelddadige kaper. Die echter ook weer in opdracht handelt, of handelen moet.
Trailer.
In de recensie van The Guardian (zie link boven) wordt de film vergeleken met een andere film over een kaping: de Deens film Kapringen, van Tobias Lindholm. Waar in Captain Phillips de actie centraal staat, is het in Kapringen de psychologie die het gebeuren zo eng maakt.
Ik heb de film al klaar liggen. Blog daarover + een vergelijking met deze film (het gaat allebei over Somalische piraten) volgt.
